Τα Χρονικά Του Δρακοφοίνικα: Αδάμαστος

946301_523303467733437_1224448831_n
Είδος :
Ηθοποιοί : ,
Σκηνοθεσία :
Χώρα :
Ημερομηνία Κυκλοφορίας : 2013

(«The Dragonphoenix Chronicles: Indomitable»)
Μια πολύ καλή προσπάθεια σε ένα από τα πιο ακριβά -άρα και δύσκολα- είδη κινηματογράφου, αυτό της επικής φαντασίας. Το μεγαλύτερό της ατού πέρα από την όρεξη και το μεράκι όλης της παραγωγής, ήταν η ικανότητα του σκηνοθέτη Θάνου Κερμίτση να προβλέψει και να καλύψει πετυχημένα τις αδυναμίες της παραγωγής.

 

2 Σχόλια

Αφήστε μας ένα σχόλιο

  • Γιώργος Καλαποθαράκος
    Γιώργος Καλαποθαράκος
    on

    Τώρα που ο Θάνος Κερμίτσης και η παρέα του έδειξαν τι είναι ικανοί να καταφέρουν, ελπίζω η επόμενη προσπάθεια να γίνει άμεσα, με μεγαλύτερο μπάτζετ και βοήθεια από επαγγελματίες ηθοποιούς. Παρεμπιπτόντως, ένα μπράβο στον Μελέτη Γεωργιάδη που πάντα στηρίζει αυτές τις προσπάθειες.

    Η μεγαλύτερη παγίδα που ευτυχώς υπερπήδησαν, ήταν να γυριστεί η ταινία χωρίς αυτοσυγκράτηση και (λόγω του στενού μπάτζετ) να καταλήξει σε παρωδία. Και παρότι απέφυγαν τις προχειρότητες, παρασύρθηκαν από τον ενθουσιασμό τους και υπέπεσαν σε κάποια λάθη, όπως η άσκοπα μεγάλη διάρκεια, το μακροσκελές μοντάζ και κάποιες σεναριακές αυθαιρεσίες.

    Τέλος, να αναφέρω ότι όλα αυτά συνέβησαν σε ένα μικρό και πολύ ιδιαίτερο φεστιβάλ στο οποίο βρέθηκα για πρώτη φορά. Το Διεθνές Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας SFF Rated. Πολύ ωραίο το κλίμα στον Μικρόκοσμο και πράγματι ήθελα να κάτσω να δω και την επόμενη ταινία αλλά οι υποχρεώσεις μου στο σπίτι αυτό τον καιρό έχουν αυξηθεί. Χάρηκα το γεγονός ότι ο κόσμος έδειχνε να περνάει καλά, ήταν όλοι σε πηγαδάκι συζήταγαν την ταινία και γέλαγαν. Πολύ κινηματογραφική ατμόσφαιρα.

  • Γιώργος Καλαποθαράκος
    Γιώργος Καλαποθαράκος
    on

    Όταν ήμουν πιτσιρικάς έπαιζα AD&D. Σταμάτησα όταν έμπλεξα με μια παρέα πιο νεαρών παιχτών με περισσότερο ενθουσιασμό από εμένα, που ήθελαν να κάνουν τις μάχες λίγο πιο ρεαλιστικές, να τις αναπαριστούν με πλαστικά όπλα. Εκεί ένιωσα ότι μεγάλωσα πολύ για αυτά τα παιχνίδια. Νομίζω ότι πρόκειται για αυτή την γενιά που έπαιζε RPG και διάβαζε Τόλκιν, που τα κατάφερε να φορέσει αληθοφανείς πανοπλίες και να κάνει το κέφι της. Πολύ τους χάρηκα.

Αφήστε σχόλιο

↑ Επιστροφή στην κορυφή ↑