Idi i Smotri (1985)

Come And See», «Έλα Να Δεις»)
Αντιπολεμικό δράμα.
 Μου πάγωσε την ψυχή. Συγκλονιστική εμπειρία. Ξεκαθαρίζει μια για πάντα ότι δεν υπάρχει κάτι ανθρώπινο στον πόλεμο παρά μόνο το ένστικτο του κτήνους. Κάπου διάβασα ότι ο ήρωας χάνει την αθωότητά του. Όχι, ο θεατής χάνει την αθωότητά του, ο ήρωας βουτάει σε ένα λάκκο με σκατά και κάνει και μακροβούτι. Θα πρότεινα να εξαντλήσεις πρώτα όλα τα υπόλοιπα καλά αντιπολεμικά φιλμ και μετά να δεις αυτό, διότι μετά από αυτό δεν θα αξίζει να δεις κάτι άλλο.

Μου παγωσε την ψυχή.

 

3 Σχόλια

Αφήστε μας ένα σχόλιο

  • Γιώργος Καλαποθαράκος
    on

    Με τρόμαξε ή μάλλον με τρομοκράτησε. Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο του πολέμου, δεν έχω αμφιβολία γι’ αυτό. Ταυτόχρονα δυνάμωσε και την πεποίθησή μου ότι η ανθρώπινη βλακεία δεν έχει όριο. Όσο κι αν αγαπώ τους ανθρώπους ως μονάδες, άλλο τόσο τους απεχθάνομαι ως σύνολο.

    Να πω και δυο κουβέντες για τα τεχνικά της ταινίας, γιατί παρότι μένουν σε δεύτερη μοίρα, χωρίς αυτά δεν θα ήταν τόσο έντονη η επίδραση της ταινίας στον θεατή. Ο τρόμος αυξάνεται κλιμακωτά. Στο πρώτο μισό υπονοεί πράγματα και καταστάσεις ενώ στο δεύτερο μισό στα δείχνει/ρίχνει στη μούρη, στεγνά, ωμά και πεντακάθαρα. Πάντα μέσα σε ένα πολύ εντυπωσιακό φυσικό περιβάλλον, με μπόλικο λυρισμό και ποιητική διάθεση. Η σκηνοθεσία του είναι ανωτάτου επιπέδου. Το καδράρισμα, η κίνηση της κάμερας, ο ήχος είναι εκπληκτικά (αλλά μάλλον δεν θα τα προσέξεις). Χρησιμοποιήθηκαν πραγματικά πυρομαχικά, έγιναν πραγματικές εκρήξεις που κατέστρεψαν το φυσικό περιβάλλον και χρησιμοποιήθηκαν κυρίως ερασιτέχνες ηθοποιοί με σκοπό την αμεσότητα και τον ρεαλισμό.

  • vangeL
    on

    το ξερα ότι θα το εκτιμήσεις

    • Γιώργος Καλαποθαράκος
      on

      Μικρός είχα δει τη «Λίστα του Σίντλρερ» και την είχα καραακούσει, ορκίστηκα να μην την ξαναδώ. Τώρα που είδα αυτό, καλύτερα να έβλεπα κάθε μέρα τη παπαριά του Σπίλμπεργκ…

Αφήστε σχόλιο

↑ Επιστροφή στην κορυφή ↑